Gözlerine Dalmak Caylpso'nun…
Maskesiz, dipsiz ve yalansız bakıyordun.
Mehmet Aydın
Okyanusun ortasında bıraktığın düşlerimizi, şimdi hangi kağıt gemilerin küpeştelerinde bir varmış ile bir yokmuş arasında yolculuklara çıkartabilirdim... |
avi derinlikler yalnızlık demekti…
Yer Juan de Nova adasının açıkları…
Gece 11.00 suları…
Aysız bir gece…
Derinlik 24 Metre
Geçmişimden kaçmak için daldığım denizler…
Benim düşündüğümden daha da karaymış derinler...
38 Metre
ve 38 yaşımın yalnızlığı
42 Metre..
Derinlik sarhoşluğunun mateminde arınıyordu günahlarım…
44 Metre…
Karanlık…
Tünel ve tünelin ışıltılı caddeleri…
Derin bir uyku halindeyim…
Denizin kutsal yorgunluğuyla sürükleniyorum…
Hiç tanımadığım karanlıklar ve karanlıkta gezinen düşlerim…
Düşlerimiz?
46 Metre
Birden karşımda belirdi tüm masumiyetiyle…yaklaştı , ne güzeldi…
”Dünyayı sırtında taşıyan Atlasın biricik kızı “Caylpso”yum…Aşkı ve yarını sorgularım”dedi..
Maskesi bile yoktu …
Maskelerimi çıkardım ben de…
Dipsiz ve yalansız bakıyordu…
Kızıla çalıyordu saçları…
Aşık olmalıydım böyle söylüyordu bakışları…
Konuşma sırası bana gelmişti.
Merhaba adım Fernandes Federico…Su altına sürgün olarak gönderilmiş kanadı kırık deniz atıyım ya da bir Nautilus ya da deniz atına binmiş kendini şövalye zanneden kırık bir Anaforayım…
Kim bilebilir ki?
Anlamamıştı …
