Fahişenin Günlüğü
Kaldırımlarında boğuyorum şehri…Beni bulamazsan; bil ki ölüyorum…
KaaN ÖzeR
Yok bu fahişenin geleceği… |
Adımı duymayan sokaklara adımlıyorum
Sırtımda ceketim,
Dudağımda tiryakiliğim yürüyorum…
Kaldırımlarında boğuyorum şehri…
Beni bulamazsan; bil ki ölüyorum…
Yamalı gözlerimden su sızıyor.
Fahişenin günlüğüne takılıyor gözlerim, kirli gecelerin ertesi sabahlarında…
Kimsenin malı olmayan ahmağım ben.
Sırtıma yüklediklerini taşıyorum hala…
Ellerini okşanası yanaklarıma götür…
Tiryakiliğimi attım işte… Dudaklarını bağışla bana…
Ayakta kalma, şöyle otur, adımı duymayan sokakların, cüretkâr kaldırımına…
Sıkıyorum sen gibi şehrin boğazını…
Bak sis. !
Bak gece.
İşte karanlık…
Sen gitmeden kayboluyorum…
Beni bulamazsan; bil ki ölüyorum…
Bir sinema heyecanı bende ki;
Gözüm köşelere takılıyor,
—sanki birazdan dönecekmişsin gibi…
Sırtımda ceketim,
Dudağımda tiryakiliğim bekliyorum…
İki sana, bir bana bakıyor kaldırım çiçeği,
Ara sıra tekliyorum.
Nefesim daralıyor… —sigaradan.
Yok bu fahişenin geleceği…
Yürüyorum.
Beni bulamazsan; bil ki ölüyorum…
Az kaldı biliyorum.
Az kaldı biliyorum çıkacaksın karşıma..
Yapamazsın bensiz…
Yine eskisi gibi sarılacaksın boynuma; ben de yine eskisi gibi affedeceğim seni…
Gelirken; onurunu da getirmeyi unutma… —eksik kalıyorsun.
Hangi erkeğin cüzdanına teslim ettiysen…
Hangi Otel odalarında yitirdiysen…
…her ne haltsa işte…
Geleceğin yok senin.
Gidiyorum.
Beni bulamazsan; bil ki ölüyorum…
Dikişi tutmadı bu aşkın…
Ben yamadım sen söktün; sen düğümledin ben çözdüm…
Nerede öksüz kaldık, orada bulamadım seni.
Aptal şaşkın…
Aşkını çekmecede sahipsiz, aklını, bir şerefsizin kollarında gördüm…
Günlüğüne takıldı gözlerim.
Ruhuna bırakılan lekelere…
Gidiyorum son kere.
Adımı duymayan sokaklara adımlıyorum.
Sırtımda ceketim
Dudağımda tiryakiliğim yürüyorum.
Kaldırımlarında boğuyorum şehri.
Beni bulamazsan; bil ki ölüyorum…
