Eskişehir yolu
Mehmet Emin Arı
İlk geldiğinde
Yüz kişi arasından seçmiştin seni
Biliyorum geriye doksan dokuz acı kaldı şimdi.
İlk geldiğin gün evime
Sigara almıştın yoldan
Şimdi duman duman dağılan ben...
Bir kazak getir demiştim sana
Sevdalı olmanın yüzsüzlüğü ile
Yeşil bir kazak getirmiştin
Şimdi yaz akşamı üşüyüp giden ben...
Gece vakti yol ortasında kucaklamıştım seni
Yolcular bakıyordu bize
Ve hatta şoför gülmüştü
Ve Kucağımda döndürmüştüm seni Eskişehir yolunda,
Şimdi olduğu yerde kendine düşüp duran ben....
Sana aldığım terlik mavi bir pontifti
Biraz küçük gelmişti ayağına
Ama hiç sığmadın ki
ne sana aldığım terliğe ne de aşka.
Kırkıncı odanda bulduğun hazinendim ben senin
On sekizlik genç kız öpüşüyle sevdiğin.
Seviştikten sonra zıplamıştın ya
Sormamıştım neden diye?
Anlıyorum Aşktı seni çocuk yapan
O hep doğmadan kalan...
Ve gözlerindeki o masumiyet
Sabahın beşinde.
Biliyorum gidiyorsun artık,
her aşk bir Eskişehir yolu sessizliğinde
her ayrılış bir Eskişehir yolu düzlüğünde.
Ağladığım doğru değil
Sadece bu bulutsuz yaz gecesinde
Yağmur yağıyor Eskişehir yolu hüznüne
Biliyor musun?
Bir fotoğrafımız hiç olmadı seninle birlikte
Ama ne zaman görmek istesem seni
Gözümü kapatıp
sessizce öpüyorum elimi…
İçimdeki bu grilik ne?
Yastıkta kalan tek siyah saçın
Bir mineli kutunun içinde
Peki şimdi sen nerede
ben nerede?
