Sinemasız Sevişmeler
Mehmet Emin Arı

gerçekteki yalanı gören şiir
yalandaki gerçeği gören bilimdir...

ruhumdaki hanımelleri koktuğunda
bahar geldiğini sanırdım
oysa misketli çocukluğummuş
senden arta kalan.
bir Arnavut kaldırımı hafifliğinde
eteklerin salınırken
tanrı geldi sanırdım
sesinden.
oysa
      sadece
              seni
                    öpmek
                          isterdim.
gece vakti omuz basında parlayan ay
en şeytan zamandır
hep bu yüzden
omuz başını öpmek istedim
masumlaşmak için...
seni görünce
bu gün sokakta gördüğüm yedi aylık çocuğun
dünya telaşı sarıyor beni
ama...
ama  hep giderdin sen
yazları kışlık yalnızlığınla bırakırdın
sonra sevişirdik
en beyaz çarşaftan daha beyaz
dökülürdü siyah saçların
bir bardak su getirmek için
severdim seni hoyrat yalnızlığımla
mutfaktan bir bardak su,
seviştikten sonra...
uslu bir güvercin sessizliğinde içerdin elimden
ve göğüslerini kapatacak kadar benimdin
sinemasız sevişmelerden sonra...
sen hep giderdin...