Ölünce de Üşür Müyüz Böyle Yalnız...
Gökçehan Daçe
“Adını hatırlayamadığım pek çok şey gibi geçip gidecektin hani... / Şimdi Yalanlarını bile özlüyorum. ” / |
“Adını hatırlayamadığım pek çok şey gibi geçip gidecektin hani...
Şimdi Yalanlarını bile özlüyorum. ”
Bastırdı yine rüzgar, tam da kaçacaktık fena
Sokaklar şimdi dar...
İçimde bir telaş
Ufkumu nereye diksem,
Ne zaman yeniden dirilsem,
Hep aynı randevu, hep aynı savaş.
Ağlamak sularda bir fazla gözyaşı
Anlamsız sevgilim,
Bir kürek hacmi yok akıntılarda...
Pusuya düşen hangi yürek sordu hesabı,
Ödeşmek yok.
Bunlar senin küllerin,
Hadi gel topla beni.
Yaşamın en onurlu izi bak tam şuramda.
Ne topalladığıma aldan ne de acılarıma.
Denizi olmayan şehrin akşamı. Saat 1'e 10 kala,
Sensizlik inceden karıştığında kana,
Yüzümde parmak izin,
bin parça olup dağıldığımda
Gel topla beni.
Şimdi dışarda kükürt solumak vardı...
Denizi olmayan şehrin akşamı. Saat 1'e 10 kala,
Avuçlarım kadar yalnızım,
Boğuldum diyorum!
boğuldum sana.
Bastırdı yine rüzgar, tam da kaçacaktık.
Sokaklar tenha...
İçimde bir telaş, aynada sancın,
Gelmezsen gelme! demeyi ne çok isterdim,
Ama Sen yeter ki gel!
Gel topla beni..
